به نام ایزاد دانا
امروز در برخی نقاط تهران و برخی شهرها, دولت به منظور جلوگیری از دسترسی مردم به ماهواره از بیم ساماندهی شدن تظاهرات امروز از این طریق, شدت امواج تداخل آفرین سیستم رعد که متعلق به سپاه میباشد و در حالت عادی نیز سرطان‌زا و خطرناک می‌باشد را تا حدی بالا برده که در این نقاط سیگنال کلا از دسترس خارج شده است.

العربیه فارسی:

احمد جنتی دبیر شورای نگهبان قانون اساسی در خطبه های امروز 10-6-2011 نماز جمعه تهران، مطرح کردن بحث تقلب در انتخابات ریاست جمهوری گذشته ایران را “گناه بزرگ” خواند.

انتخابات ریاست جمهوری گذشته ایران در 12 ژوئن سال 2009 برگزار شد و سخنان جنتی در آستانه دومین سالگرد این انتخابات، این سخنان را مطرح کرده است. اصلاح طلبان می گویند در این انتخابات که محمود احمدی نژاد پیروز آن اعلام شد، تقلب گسترده و سازمان یافته صورت گرفته است.

جنتی با اشاره به سالگرد انتخابات گفت: “22 خرداد شهدی بود که به کام مردم ریخته شد و 40 میلیون در آن روز رای دادند، اما خدا کسانی که این شهد را به کام مردم تلخ کردند نیامرزد و ذلت‌شان را بیشتر کند.”

او همچنین افزود: “اینها قضیه‌ فتنه 88 را به راه انداختند و عواقبش را دیدند. بالاخره مردم، اسلام، انقلاب و خط امام پیروز شد، ولی آنها ذلت دنیا و آخرت را تحمل کردند و از چشم مردم افتادند، نفع نبردند و ضرر کردند، ولی از حالا یک عده‌ای دوباره همان کلید را می‌زنند و می‌خواهند مساله تقلب را برای انتخابات مجلس مطرح کنند.

در آن زمان آنها دروغی گفتند، دیدند اثر نکرد، ولی باز هم به کارشان ادامه می‌دهند و می‌خواهند اعتماد منافقین، سلطنت‌طلبان و کمونیست‌ها را جلب کنند.”
اصولگرایان حاکم بر ایران به اعتراض های درگرفته پس از انتخابات ریاست جمهوری دو سال گذشته “فتنه می گویند”.

معترضین نیروهای امنیتی را به سرکوب این اعتراض ها که به گفته آنها حاصل آن ده ها کشته در خیابان ها و بازداشتگاه ها و صدها بازداشتی بود متهم می کنند . هم اکنون میرحسین موسوی و مهدی کروبی دو نامزد معترض به نتایج انتخابات در حبس خانگی به سر می برند.

دبیر شورای نگهبان قانون اساسی ایران در ادامه حملات خود به معترضان اظهار داشت: “با تهمت، ایمان ذوب می‌شود. حال باید دانست تهمت به افراد، اجتماعات، مردم یک شهر و یک نظام تهمت است. جمهوری اسلامی را متهم کردن نیز تهمت به شمار می‌رود، نظیر آن تهمت‌هایی که سال 88 به نظام زدند و مساله تقلب را مطرح کردند. این گناه بزرگی بود که نظام طی آن متهم شد و این خود جای حرف دارد.

به نام ایزد دانا

پیرامون بحث‌هایی که دیشب در برنامه هفت شکل گرفت و حرف‌های بازیگر خوب سینمای ایران ((فریبرز عرب‌نیا)) در مورد وضعیت سینمای ایران و حواشی صخبت‌های ایشان, مطلبی به نظر من رسید که ترجیح دادم برای اولین تفسیر خودم بعد از ماه‌ها بر روی وبلاگ قرار داده شود.

بیشک مهمترین نکته‌ای که میشد از گلایه‌ها و پیشنهادات فریبرز عزیز برداشت کرد, نه عدم وابستگی به حزب و جریان خاصی و یا از نگاه کوته بینانه‌تر وابستگیش به نظام نبود بلکه بلعکس احساس وی مبنی بر قربانی کردن خود برای هدفی والاتر بود! آری. وی دیشب در برنامه هفت در ادامه دو سری قبلی صحبت‌هایش نشان داد که عدم گرایشش به سمت مخالف نظام جمهوری اسلامی دلیلی جز فداکردن خود برای بدست آوردن فرصت به منظور بیان دیدگاه‌های خود و طلب کمک برای نجات سینمای رو به قهقرای ایران در شرایط و نظام فعلی ایران است.

اینکه چقدر دیدگاه وی درست است باز هم بستگی به دیدگاه شخصی شنونده سخنان وی دارد چون از طرفی در این سه برنامه حرف‌هایی زده شده که سالیان سال است درددل بسیاری از بازیگران و کلا قشر هنرمند خصوصا در زمینه سینماست و از طرفی گرایش به فعالیت و امداد طلبی از نظامی که خود عامل تمام مشکلات موجود است و بنظر هم نمی‌آید آبی از این حرف‌های بعضا تند عرب‌نیا به منظور شکستن حصر سانسور و سرکوب بر هنر ایران گرم شود, کاری عبس و بیهوده بنظر می‌رسد. از دیدگاه من تیری که عرب‌نیا در تاریکی خفقان جمهوری اسلامی پرتاب کرد (یا به قول خودش آتش کبریتی در سالنی 200 متری!), حرکتی شایسته بود ولیکن ارجاعات مکرر وی به مقاماتی در نظام که مشخصا خود از عوامل گسترش این سایه شوم بر سینما وکلا هنر و حتا زندگی مردم ایران هستند, بوی امیدواریی میداد که امید به آن با توجه به شرایط کلی و فعلی نظام حتی مسخره بنظر می‌رسد! شاید توقع عرب‌نیا فضایی هرچند اندکی بهتر باشد اما به تب راضی شدن در این شرایط چیزی جز گول زدن خود نیست.

از طرفی احساس وی نیز مبنی بر فداکاریی که کرده تا دردی از بیشمار دردهای سینمای ایران کم کند و تکیه شاید بالاجبار وی به ارکان نظام جمهوری اسلامی نیز خود مهر تائیدی بر اثبات خود فریبی وی میشود. در نظامی که در شرایط مخالف نظر آن, ((سکوت هر مسلمان, خیانت به قران)) می‌شود و این عدم سکوت تا جایی پیش می‌رود که اصلی‌ترین ارکان دین اسلام را  نیز زیر سوال می‌برد و دروغ و تجاوز و قتل توجیح دینی پیدا می‌کنند, انتظار چشم بستن این نظام از زده شدن حرف‌هایی که منافی منافعشان است بنظر بیهوده می‌رسد. حال که در این شرایط چنگ و دندان نشان دادن وقیحانه جمهوری اسلامی به مردم ستم دیده چه از طریق ساده و فریب خورده  و عمله‌ی دول غربی نشان دادن جوانانی که در حوادث بعد از انتخابات همه نوع جنایات را تجربه کرده‌اند در تلویزیون و سینمای ایران تا سرکوبات و جنایات بیشتر نظام مانند وقایع تکان دهنده اخیر جان را برای مردم خسته ایران به لب رسانده, این احساس از خود گذشتگی و نیاز به سازش فقط شرایط را بدتر خواهد کرد هرچند باز هم نمیتوان از شجاعت هرچند نصفه و نیمه عرب‌نیا در طرح برخی مسائل در رسانه دولتی چشم پوشی کرد.

نگاهی که وی به دور دست‌های ایران عزیز دارد, دیدن انتهایش نیاز به دوربین آنچنانی نخواهد داشت… !

به نام خداوندگار آزادی

امروز هم مثل چند روز گذشته زمان بسیار زیادی رو برای توجیح موج جوانانی که بخاطر سادگی دروغ پردازی های عمله نظام رو بارو کرده بودند صرف کردم. نکته اینجا بود که کار نسبتا جدید عوامل نظام پخش نسخه دستکاری شده از فیلم قتل ندا آقا سلطان بود که طی اون با تکنیک های ساده و احمقانه ای سعی در اثبات  دروغ بودن مرگ این شهیده راه آزادی شده بود. البته دوستان با کمی دقت و دریافت نسخه با کیفیتی از فیلم دستکاری نشده میتونن خودشون به طبیعی بودن عکس العمل های این مبارز شهید در لحظه شهادتش پی ببرند. امری که در نسخه پخش شده سعی در تصنعی جلوه دادنش شده و با اضافه کردن نکات بسیار مسخره ای نظیر حرکت دست و میزان و نحوه خون ریزی که کاملا حقییقی بودنشش مشخص هستش سعی کرده اند که از سادگی ذهن عوام استفاده کنند.

هرچند خدا رو شکر با این قبیل حرکات مزدوران نظام, رذالت اونها در انکار اعمال وقیحانشون هرچه بیشتر برای مردم رو خواهد شد. با این حال تف به نظامی که برای توجیح جنایاتش از هیچ چیز حتی از زیر پا گذاشتن قرانی که ازش دم میزنه ابایی نداره… .

محارب منم که به استدلال ولایت را دروغ میدانم.

محارب منم که با مدرک ولی فقیه را دزد میخوانم.

محارب منم که هر 5 روز تا اعدام دوست محاربم بی تابم.

محارب منم که به خیال آزادی میخوابم.

محارب منم که گریه کردم بر پیکر برادر بیجانم.

محارب منم که تا پای جان بر سر حرف خود میمانم… .

این مستند که سازندگان اون مشخص نیستند به بهترین نحو ممکن حقایق وقایع بعد از انتخابات دهم رو مشخص میکنه. دیدن اون رو که البته کوتاه هم نیست به همه دوستان توصیه میکنم چون چیزهایی رو در اون خواهید دید که به درستی حرکت آزادیخواهانه مشترکمون هرچه بیشتر ایمان خواهید آورد و چه بسا چشم و گوش بسیاری از جاهلان رو هم باز کنه!‌ ضمن اینکه در پخش اون هرچه بیشتر باید تلاش کرد و در واقع هدف من از اینکار همینه… .

داونلود

این روزها در حالی روزهای کمتر پرهیاهویی رو شاهد هستیم که جنبش ازادیخواه با پشتوانه مردم, با قدرت به مقاومت خود ادامه میدهد. صد البته در این میان دوستانی هستند که سعی در تحلیل درست مسائل و کمک به برخورد صحیح با آن‌ها دارند ولیکن عده‌ای نیز نمادهای سبز خود را به چشمانشان بستند و اگرچه با جان و دل از جنبش حمایت میکنند ولی در عین حال باعث صدمه دیدن قشر اول می‌شوند.

برای نمونه مطالبی که من در وبلاگ تفسیرگری در مورد وجود تناقضات در برخوردهای جناب هاشمی با آزادیخواهان نوشتم شدیدا مورد بی‌مهری و حتی حمله دوستان در خود وبلاگ و بالاترین و غیره قرار گرفت تا جایی که القابی نظیر بسیجی گماشته و دشمن جنبش و امثالهم همراه با تعدادی امتیاز منفی در بالاترین بیشتر نصیبم نشد! این درحالیست که دست آخربرخی از همان نکاتی که من به آن‌ها اشاره کرده بودم صدای رهبران جنبش خصوصا مهدی کروبی را درآورد تا لب به اعتراض بگشایند. نکته اینجاست که ما باید بدانیم که هرچثدر خود را عضوی از جنبش آزادیخواه میدانیم باید همان مقدار بلکه بیشتر به نقد در جهت تصحیح راه این جنبش نیز بپردازیم تا جلوی تکرار تاریخ گرفته شود. هرچند هنوز بسیاری از ترجیح خواهند داد نماد سبزشان را بر چشمانشان ببندند تا باقی را به چشم دشمن ببینند در صورتی که این خود بزرگترین تخریب برای حرکتیست که بنیانش را روشنفکری رقم زده است… .

به نام خداوندگار آزادی

بعد از به خوبی و خوشی تمام شدن روز قدس و آفریده شدن حماسه‌ای دیگر توسط ملت آزاداندیش ایران بزرگ, نکاتی چند در رابطه با عکس‌العمل‌های سران مملکتی از اصولگرا تا اصلاح طلب وجود دارد که بسیار قابل تامل هستند.
نحوه برخورد بسیاری از ابتدا مشخص بود. برای مثال سخنرانی تمسخرآمیز ریاست کودتا و امام جمعه غاصب از پیش روندی کاملا قابل پیشبینی داشتند. نحوه برخورد رهبر نیز اگرچه همیشه دارای پیچیدگی بیشتری بوده ولیکن بعد از حوادث پس از انتخابات و بوجود آمدن جریانی با قدرت بسیار و از دل مردم بر ضد وی و زیر سوال رفتن ولایت فقیه وی نیز با حمایت از سرکوب مردم بی‌گناه, نشان داد که عاقبت آلوده کردن دین به سیاست چگونه است. در طرف دیگر هم کسانی مثل روحانی شجاع یعنی مهدی کروبی قرار داشتند که صراحتشان متضمن حضور پر قدرتشان در راهپیمایی روز قدس بود که همینطور هم شد. بزرگ دیگر اصلاح طلب یعنی خاتمی نیز اگرچه حضورش با مشکلات عدیده و تهدید‌های جانی همراه بود ولیکن در این اوضاع نمی‌توانست صحنه را خالی کند و اخبار رسیده حاکی از حضور وی نیز بوده است. هرچند حضور ریاست جمهور سبز ایران یعنی میرحسین موسوی بخاطر عدم اجازه خروج از خانه خویش در هاله‌ای از ابهام قرار دارد ولیکن حمایت بی‌دریغ وی از جنبشی که به نام خود او شکل گرفت نیز از ابتدا تا کنون مشخص بوده.
در این بین برخی از بزرگان نظام که به ظاهر مخالف شرایط کنونی نیز هستند هم موضع‌گیری‌های خود را داشتند هرچند این موضع‌گیری‌ها دست آخر بسیار سست بنظر می‌رسیدند.
در راس این بزرگان امام جمعه تهران بزرگ و رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام (رئیس یکی از اصلی‌ترین نهاد‌های تعیین خط مشی نظام) قرار داشت. وی در حالی که بعد از حمایت از میرحسین موسوی در جریان انتخابات و حمایت‌های غیرمستقیم در جریانات پس از انتخابات از او به چهره‌ای به نسبه محبوب در بین طرفداران میرحسین تبدیل شده بود, به ناگاه از امامت نماز جمعه‌ آخر ماه مبارک رمضان که تقریبا از ابتدای انقلاب به عهده وی بوده خلع شد و این مسئولیت در عین چشم انتظاری جمعیت بزرگ و پرشور سبزها به احمد خاتمی, امام جمعه دروغگو و بدتینت موقت تهران واگذار شد تا نماز جمعه روز قدس هرچه بیشتر در راستای اهداف شوم دولت کودتا و عوامل پشت آن از رهبر تا مصباح و خود ا.ن و غیره برگذار شود.
بعد از اعلام این خبر نیز هاشمی رفسنجانی طی مصاحبه‌ای نیازی به حضور خود در مقام امام جمعه روز قدس ندید و آن را حتی مسئله پیش پا افتاده‌ای دانست! در حالی سیاست وی در این روزها به سیاست ((یکی به نعل و یکی به میخ)) شباهت پیدا کرده که حرف و حدیث در مورد حمایت وی از اصلاح طلبان و تحت فشار بودنش بسیار است. اما با این حال موضوع تحت فشار بودن او وقتی قابل هضم خواهد بود که حرکتی همانند حمایت‌های از نظام در صدا و سیمای مفسد ایران را از وی در راستای اهداف جنبش آزادیخواه شاهد می‌بودیم نه وضعیت فعلی که اعلام حمایت‌های از جانب ایشان به یکسری شایعات و امثالهم محدود می‌شود. آیا رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام ویکی از ارکان نظام جمهوری اسلامی از رهبر و حکومت فعلی هراس دارد که اینگونه بزدلانه رفتار می‌کند؟ آیا قدرت بی‌مانند او در نظام کمتر از قدرت کروبی و میرحسین و خاتمی از وی در برابر حکومت فعلی دفاع می‌کند؟ او چه دارد که کروبی ندارد که بابتش از نظام می‌ترسد؟
مشکل اینجاست که از نظر قدرت, تمام سران جنبش سبز توانایی رقابت با کسی همچون هاشمی رفسنجانی را ندارند ولیکن سکوت او در برابر جنایات نظام و حمایت‌های گاه و بیگاهش در صدا و سیمای آلوده به ریای جمهوری اسلامی بیشتر در راستای حمایتیست که نباید در زمان انتخابات از میرحسین و اصلاح طلبان می‌کرد. نوع بازی کردن وی در شطرنج اواضع فعلی ایران به هیچوجه خبر از مهره سوخته بودن وی نمی‌دهد بلکه برعکس,‌ بنظر می‌رسد با سیاستی نه چندان خوشایند از جانب وی رو در رو هستیم که بیشتر به طی مراحل بالاتر در جنگ قدرت فعلی می‌انجامد نه صلاح و مصلحت ایران عزیز… .

حملات به سایت‌های اصلاح طلب و تبلیغات روز قدسی پر شکوه توسط صدا و سیمای فاسد, خبر از سرکوبی بزرگی برای روز قدس می‌دهند. در عین اینکه همه وظیفه شرکت در این روز بزرگ را داریم, وظیفه کمک به حفظ جان باقی آزادی‌خواهان نیز به دوش ماست پس در این روز از هرکاری برای کمک به دوستان و برادران خود کوتاهی نکنید.
توضیحات بیشتر به زودی… .

از امروزی زمان زیادی تا روز قدس باقی نمانده است. روزی که اگرچه به نیت مردم آواره فلسطین و با هدف اصلی توجیح حمایت‌های ناروای ایران از سران حماس و حزب‌ا… شکل گرفته ولیکن در حال حاضر دست به دامان قبله دوم مسلمانان شدن را تداعی می‌کند تا شاید خدایی که مدت‌هاست به سبب گناهان حقیقی ما یعنی حمایت‌های ما از رژیم جور و حتی سکوت‌مان, ازما روی برگردانده است بیدار شدنمان را با صدای فریادمان دریابد.

حضور در روز قدس برای ابراز مخالفتمان با دولت کودتا و طلب خونخواهی از شهدا و آزادی اسرا در این روزها به امری بسیار حیاتی برای ادامه راه جنبش آزادیخواه ایران تبدیل شده و می‌شود زیرا تنها حضور میلیونی مردم آزادیخواه است که میتواند ندای حق طلبی را به گوش جهانیان و حتی ایرانیان خاموش (دانسته و نادانسته) برساند. در این بین عده بسیاری از حوادث خونین پس انتخابات دچار ترس‌هایی شده‌اند. اینکه آیا با شرکتشان در راهپیمایی روز قدس تضمینی برای شرکت بقیه تا رسیدن به آزادی حقیقی وجود دارد یا گذشته تکرار خواهد شد و با سرکوب مردم کار جنبش نیز تمام خواهد شد؟

نکته اینجاست که اگرچه تعیین‌کنندگی این روز بر همگان روشن است ولیکن هیچ تضمینی در کار نیست. بسیاری چون من به واسطه سوابقی که دارند میتوانند با شرکت نکردن  در این روز تعیین کننده,‌ حس و حال گام‌های لرزان فردی که در آن روز ممکن است اعدام شود را از خود دور سازند ولیکن زندگی با خفت و خاری آیا ارزش ادامه دادن را دارد؟ این سوالیست که به مانند سوالات بسیار دیگر در روز بزرگ قدس با حضور من و تو به آن پاسخ داده خواهد شد… .